حداقل رقم سبد معیشت ۹۲ میلیون تومان شد؛ هشدار درباره تشدید نارضایتیها و بروز اعتراضات
آخرین محاسبات نشان میدهد حداقل رقم سبد معیشت که شامل هزینههای ضروری زندگی یک خانوار سه تا چهار نفره است به حدود ۹۲ میلیون تومان افزایش یافته است. درآمد اقشار کارگر و اکثر بازنشستگان حدود یک هفته از هزینههای زندگی را پوشش میدهد. یک عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی با اشاره به بحران معیشتی اقشار کمدرآمد نسبت به تشدید نارضایتیها هشدار داده است.
فرامرز توفیقی فعال کارگری اعلام کرده در امرداد امسال هزینههای حداقلی زندگی خانوادههای کارگری کشور، حدود ۹۲ میلیون تومان بوده است؛ این در حالیست که دستمزد کارگران به ۲۵ میلیون تومان هم نمیرسد؛ این دستمزد با سطح پوشش ۲۷ درصدی، فقط هزینههای ۸ روز را تأمین میکند و ۲۲ روز ماه، کیف پول کارگران خالیِ خالی است.
فرامرز توفیقی تأکیدی کرده، سبد معیشت در اسفند سال قبل به صورت رسمی در شورای عالی کار، ۴۲ میلیون و ۹۰۰ هزار تومان نرخگذاری شد و «محاسبات ما نشان میدهد که این شاخص هزینهای در پنج ماه ابتدای امسال، ۲۱۳ درصد رشد داشته است؛ این رشد، در نوع خود بیسابقه است!»
فعالان کارگری با اشاره به نرخ فزاینده تورم خواهان افزایش رقم دستمزد هستند اما مقامات دولت تا کنون به درخواست برگزاری نشست کمیته دستمزد در وزارت کار عمل نکردهاند.
در همین رابطه سمیه گلپور رئیس پیشین کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران ایران با انتقاد از آنچه «تعطیلی و بلاتکلیفی شورای عالی کار و شورای عالی اشتغال» خوانده، گفته است: «وعدههای مطرحشده درباره بازنگری و ترمیم دستمزد در نیمه دوم سال نباید در حد وعده باقی بماند و در شرایط فعلی، جامعه کارگری با مشکلات معیشت مواجه است.»
این فعال کارگری همچنین با انتقاد از تشکیل نشدن جلسات کمیته تخصصی مزد و شورای عالی اشتغال، خواستار فعال شدن این نهادها و بررسی کارشناسی مسائل مربوط به دستمزد، امنیت شغلی، اشتغال و پیامدهای شوکهای اقتصادی بر بازار کار شد.
بحران کارگران و دیگر اقشار حقوقبگیر برای تأمین ضروریترین هزینه زندگی و فشار روانی ناشی از رانده شدن میلیونها خانوار کمدرآمد به زیر خط فقر از سوی رسانههای درون ایران بطور مداوم گزارش میشود. خبرگزاری «ایلنا» در گزارشی نوشته: «آنچه طبقه کارگر کف خیابان میبیند، گرانی روز به روز کالاهای اساسی و آب رفتن هر روزهی قدرت خرید است؛ کدام کارگری امروز میتواند برنج کیلویی ۵۰۰ هزار تومانی و گوشت کیلویی ۲ میلیون و ۵۰۰ هزار تومانی بخرد و سر سفره بیاورد؟ کدام کارگر است که امروز توان خرید داروهایی را داشته باشد که فقط در پنج ماه، ۵۰۰ درصد گرانتر شدهاند؟ آیا از نگاه مسئولان، شرایط معیشتی آنچنان بحرانی نیست که فکری به حالش بکنند و قدمی برای اصلاحات اساسی بردارند؟!»
این خبرگزاری دولتی در مطلب دیگری به الزام قانونی دولت به افزایش دستمزدها اشاره کرده و نوشته که ماده ۴۱ قانون کار بر لزوم پوشش هزینههای حداقلی زندگی توسط دستمزد کارگران تأکید دارد، اما این الزام قانونی دهههاست که نادیده گرفته شده و به سرکوب مزدی و استثمار نیروی کار منجر شده است.
این گزارش افزوده، شکاف میان دستمزد و سبد معیشت به سطحی بیسابقه رسیده است؛ به گونهای که هزینههای خوراکی به تنهایی بیش از ۱۵ میلیون تومان فراتر از کل دستمزد و مزایای کارگر قرار دارد که محصول سالها سرکوب مزدی و تورم است.
خبرگزاری «ایلنا» تأکید کرده، بر اساس دادههای مرکز آمار، تورم نقطه به نقطه خوراکیها در مردادماه ۱۳۰ درصد بوده، در حالی که حداقل دستمزد تنها ۶۰ درصد افزایش یافته است؛ این امر نشاندهنده عقبماندگی ۷۰ درصدی حداقل دستمزد و عقبافتادگی حدود ۸۵ درصدی سایر سطوح در برابر گرانی اقلام خوراکی است. این عقبافتادگی شدید موجب تحلیل رفتن بیسابقهی طبقهی متوسط شده است، بهطوری که حتی متخصصان و مهندسان شاغل در بخش خصوصی نیز امروز تنها دغدغهی تأمین خوراکی و حفظ سفرهی کوچکشدهی خود را دارند.
خبرگزاری «ایلنا» هشدار داده که علاوه بر بحران خوراکی، گرانی سایر کالاها و خدمات از جمله دارو و به ویژه هزینههای سرسامآور حمل و نقل و تاکسیهای اینترنتی پس از گرانی بنزین، دسترسی تودههای مردم به امکانات اولیهی جابجایی را به شدت محدود کرده است.
افزایش هزینههای زندگی و ناتوانی بیش از نیمی از جمعیت کشور در تأمین ضروریترین و حیاتیترین اقلام زندگی از جمله خوراک و دارو و اجارهبهای مسکن به معنای تشدید نارضایتیها است. موضوعی که میتواند به بروز دور دیگری از اعتراضات سراسری تبدیل شود.
در همین رابطه احمد بیگدلی عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی با اشاره به احتمال بروز اعتراضات به علت نارضایتیهای اقتصاد هشدار داده: «اگر تجمعی شکل بگیرد و اعتراضی انجام شود، حتماً عدهای، چه در خارج از کشور و چه در داخل کشور، به دنبال چنین موقعیتهایی هستند تا شروع به اغتشاش، ناآرامی و ایجاد مسائل کنند.»
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی هشدار داده: «اقتصاد در حال از بین رفتن است. برای این اقتصاد از بینرفتهی خانوار، دادن کالابرگ یک مُسکّن است. آن اقدام قوی که بتواند اقتصاد را پویا کند، نیست. حالا اشکالی ندارد؛ میگوییم یک مُسکّن موقت میدهیم تا مقداری درد آن آرام شود و مشکلش رفع شود تا برویم و درمان اساسی پیدا کنیم. اما آیا با یک میلیون یا دو میلیون تومان در ماه، این مُسکّن قابل تحقق است؟ خیر، این مسکّن نیست.»
وی همچنین گفته: «زمانی که یک میلیون تومان کالابرگ میدادیم؛ گوشت ۷۰۰ هزار تومان بود، مرغ ۱۳۰ هزار تومان یا ۱۷۰ هزار تومان بود، اما الان گوشت بالای دو میلیون تومان شده، مرغ ۴۰۰ یا ۵۰۰ هزار تومان شده، روغن ۳۰۰ و خردهای هزار تومان شده و لبنیات و تخم مرغ با این قیمت بسیار بالا عرضه میشود. الان این یک میلیون تومان در شهرها و شهرستانهای دور افتاده میشود نیم کیلو گوشت. از سوی دیگر بنزین را ۱۰ هزار تومان کردهاند مابه التفاوت ۱۰ هزار و پنج هزار تومان، میخواهند به کالابرگ بدهند چرا؟ چون یک منابع ثابت و درآمد ثابت برای پرداخت کالابرگ ندارم.»
احمد بیگدلی افزوده: «میزان حقوقی که قرار بود افزایش پیدا کند، در نیمه دوم سال و با رسیدن به ابتدای نیمه دوم سال، هنوز هیچ اقدامی درباره آن انجام نشده است؛ چه برای کارمندان و چه برای کارگران». وی هشدار داده: «اگر حقوق به اندازه حداقل و متناسب با سال قبل افزایش پیدا نکند، ما نارضایتی شدیدتری خواهیم داشت.»
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.