Sukces po 70 latach walki. Groźny pasożyt w odwrocie w Ameryce Północnej

• W 2026 r. w całym basenie Wielkich Jezior odłowiono 29 206 dorosłych minogów morskich.
• Liczba dorosłych osobników spadła w jeziorach Górnym, Michigan, Huron i Ontario.
• W jeziorze Erie odnotowano niewielki wzrost populacji tego gatunku.

Minóg morski pochodzi z północnej części Oceanu Atlantyckiego. Do systemu Wielkich Jezior przedostał się w XIX w. kanałami żeglugowymi i pokonał naturalną przeszkodę w postaci Niagary.

Populacja minoga morskiego nadal wymaga kontroli

Dane Komisji Rybołówstwa Wielkich Jezior wskazują, że w jeziorach Górnym, Michigan, Huron i Ontario liczebność dorosłych minogów stopniowo maleje. Odmienny trend odnotowano w jeziorze Erie. W części akwenów populacja wciąż przekracza jednak przyjęte poziomy docelowe. Dalsze działania są szczególnie potrzebne w jeziorach Górnym, Michigan i Huron oraz w zatoce Georgian Bay.

Skala zmian jest widoczna na przykładzie jeziora Huron. Szacowana liczba dorosłych minogów zmniejszyła się tam z 44 591 osobników w 2025 r. do 29 602 w 2026 r. Wyniki opracowano na podstawie znakowania i ponownego odławiania ryb. Według kanadyjskiego Departamentu Rybołówstwa i Oceanów wieloletni program ograniczył populację minoga morskiego w Wielkich Jeziorach o ok. 90 proc.

Zabiegi prowadzi się w ok. 200 ważnych miejscach rozrodu, w tym w dopływach takich jak rzeka Nottawasaga. Wykorzystywane są także bariery i pułapki, a naukowcy badają możliwość użycia feromonów oraz sygnałów alarmowych.

Spadek liczby dorosłych osobników nie oznacza końca problemu. W rzekach i osadach nadal występują miliony larw, które przez kilka lat mogą pozostawać w środowisku, zanim osiągną dorosłość.

Szczególne znaczenie ma dorzecze rzeki Cheboygan uchodzącej do jeziora Huron. Komisja szacuje, że w dopływach powiązanych z tym systemem rzecznym znajduje się ok. 57 proc. larw mających dostęp do tego jeziora.