Smakołyk jak żaden inny. Przyznano certyfikaty na wypiek rogali świętomarcińskich

Opracowanie: Maciej Filipek Publikacja: Dzisiaj, 28 października (11:55)

92 piekarnie i cukiernie z Poznania oraz Wielkopolski mają już certyfikaty uprawniające do wypieku oryginalnych rogali świętomarcińskich. Kontrole w czterech kolejnych punktach nadal trwają.

Niemal 100 producentów może wypiekać oryginalne rogale świętomarcińskie (Zdjęcie ilustracyjne) /Shutterstock

Jak przekazał we wtorek poznański magistrat, dokumenty otrzymują producenci, których rogale spełniają szczegółowe wymagania dotyczące receptury i sposobu przygotowania. Tradycyjny rogal świętomarciński od 2008 roku ma w Unii Europejskiej status produktu o chronionej nazwie pochodzenia.

Procedura rozpoczyna się od złożenia przez piekarnię lub cukiernię wniosku o urzędową kontrolę do Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Jeśli wyrób okaże się zgodny ze specyfikacją, producent otrzymuje świadectwo jakości.

Po pierwszej kontroli dokument jest ważny przez rok, a przy kolejnych certyfikacjach – nawet przez trzy lata. W tym czasie możliwe są jednak niezapowiedziane kontrole. Na podstawie świadectwa Cech Cukierników i Piekarzy wydaje raz w roku, zwykle przed listopadowym świętem, ozdobne potwierdzenie autentyczności rogali.

Liczy się skład, forma i waga

Charakterystyczny smak rogala świętomarcińskiego zależy przede wszystkim od listkującego ciasta i nadzienia. W jego skład wchodzą m.in. biały mak, cukier, okruchy, masa jajowa, tłuszcz, rodzynki, orzechy, owoce kandyzowane lub w syropie oraz aromat migdałowy.

Znaczenie ma także sposób zwijania ciasta, nakładania masy makowej i dekorowania wypieku pomadą oraz rozdrobnionymi orzechami. Gotowy rogal nie powinien ważyć więcej niż 250 gramów. Recepturę udostępnia Cech Cukierników i Piekarzy w Poznaniu; otrzymują ją również certyfikowani producenci.

Zwyczaj narodził się pod koniec XIX wieku

Historia rogali świętomarcińskich sięga 1891 roku. Proboszcz parafii św. Marcina, ks. Jan Lewicki, apelował wtedy do mieszkańców, by – na wzór patrona – wsparli osoby potrzebujące.

Na wezwanie odpowiedział jako pierwszy cukiernik Józef Melzer. Zamożniejsi Poznaniacy kupowali rogale, a biedniejsi dostawali je bezpłatnie. Dochód przeznaczano na wigilijną pomoc żywnościową dla najuboższych mieszkańców miasta. W 1901 roku tradycję wypieku przejęło Stowarzyszenie Cukierników.

W Dniu Świętego Marcina rzemieślnicy należący do poznańskiego cechu sprzedają średnio około 250 ton rogali. W skali całego roku jest to około 500 ton, czyli blisko 2,5 mln sztuk.