The Jerusalem PostHow did Israeli start-up XTEND go from gaming company to drone warfare leader?20 MinutenWer hat die anonymen Briefe verschickt? Dagmar seit 1988 vermisstZDF heuteEntdecken Sie das ZDF-NachrichtenstudioCBS NewsDemocrats win House majority with Trump approval at historic lowFrance 24'Once-in-a-generation event: Historic election a shocking repudiation of Trump & the MAGA movement'الشرقهجمات إلكترونية تستهدف برادات بنوك دم ومتاجر في دول أوروبيةNOSTot 30 procent minder veehouderijen verwacht als stikstofplannen doorgaanDeadlineGreenwich Takes SXSW Black List Feature Project ‘Brian’Mexico News DailyMexico’s economy nearing ‘strong’ according to the latest MND Economy Index™Screen RantEternally Yours Episode 5 Clip Finds The Coven All Hangry7sur7La Chambre rejette une résolution reconnaissant un génocide à GazaThe IndependentAir traffic control outage that caused flight chaos cost UK economy £33 million, new report finds
The Daily Newsstand · Free, Always
Wednesday, November 4, 2026

Tinto Brass nie żyje. Był autorem słynnego „Kaliguli”

Translate

W Rzymie zmarł reżyser Tinto Brass. Miał 93 lata. Zasłynął dzięki historycznym, budzącym kontrowersje eposom erotycznym – najbardziej znane to „Salon Kitty” czy „Kaligula”.

Tinto Brass nie żyje. Był autorem słynnego „Kaliguli”

Tinto Brass, fot. Massimo Procopio / Splash News /East News

O śmierci Tinto Brassa poinformowała rodzina - żona Caterina Varzi oraz dzieci Bonifacio i Beatrice Brass. Z pierwszych informacji wynika, że rodzina planuje prywatną, kameralną ceremonię pogrzebową. 

We wrześniu Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji oddał mu hołd, wyświetlając jego „Col cuore in gola” jako film otwarcia. Reżyser nie mógł wziąć udziału w projekcji z powodu złego stanu zdrowia.

Pierwsza potyczka z cenzurą

Brass urodził się w Mediolanie w 1933 roku w weneckiej rodzinie artystów. Najpierw studiował prawo, ale pod koniec lat 50. XX wieku zwrócił się ku filmowi. Został archiwistą w paryskiej Cinémathèque Francais, gdzie poznał Roberta Rosselliniego i pracował jako asystent przy jego dramacie wojennym „Generał della Rovere”.

Jako reżyser zadebiutował w 1963 roku filmem „In Capo Al Mondo”, później przemianowanym na „Chi Lavora è Perduto” (polski tytuł: „Kto pracuje, ten stracony - na szczycie świata”), opowiadającym o młodym bezrobotnym mężczyźnie o antyspołecznych skłonnościach. Obraz spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem na Festiwalu Filmowym w Wenecji. 

„Film napotkał jednak poważne problemy z włoską cenzurą, co stało się pierwszą z wielu batalii, jakie Brass stoczył z cenzurą z różnych powodów” – zwraca uwagę magazyn „Variety”.

Przełom lat 60.i 70. Brass spędził w Londynie, kręcąc kilka anglojęzycznych filmów, w tym erotyczny thriller pt. „Deadly Sweet” (polski tytuł” „Z sercem w gardle”) z Jean-Louisem Trintignantem i Ewą Aulin w rolach głównych. Następnie pojawiły się „Attraction” (1969) i „Dropout” (1970).

„Salon Kitty” i „Kaligula”

Brass zyskał międzynarodową sławę dzięki erotycznemu dramatowi wojennemu „Salon Kitty” (1976), którego akcja rozgrywa się w ekskluzywnym berlińskim domu publicznym, wykorzystywanym przez nazistowski wywiad.

Jednak jego najbardziej znanym filmem poza Włochami jest „Kaligula”, nakręcony w 1979 roku i wydany w 1984 roku w innej wersji niż ta, którą zamierzył Brass.

Kontrowersyjny film został sfinansowany przez założyciela Penthouse'a, Boba Guccione. Ten jednak po kłótni z Brassem i scenarzystą Gore'em Vidalem przejął kontrolę nad projektem i zaczął zmieniać scenariusz. Dodał mocno erotyczne treści: sceny zostały nakręcone już po zakończeniu zdjęć. W filmie zagrali czołowi ówcześni aktorzy - m.in. Helen Mirren, Malcolm McDowell, John Gielgud i Peter O'Toole. 

Po tej operacji Brass i Vidal złożyli pozew, domagając się usunięcia ich nazwisk z filmu.

Akcja filmu dzieje się po śmierci Tyberiusza, gdy władzę w Rzymie obejmuje okrutny Kaligula i rozpoczyna się okres tyranii wobec zwykłych mieszkańców, jak i ludzi z otoczenia cesarza. Ze względu na śmiałość obyczajową scen, często na granicy pornografii, film ten do dzisiaj budzi spore kontrowersje. 

Kino erotyczne

W późniejszych latach Brass wyspecjalizował się w reżyserii filmów erotycznych, m.in. zrealizował dramat „Papryka” (1991).

„Zasłynął z dobrego smaku i wyczucia, choć nie uniknął popadania w zwykłą pornografię” – podsumowali autorzy jego biografii w serwisie Wikipedia. „Potrafił ukazać złożone, psychologiczne aspekty ludzkiego erotyzmu w sposób bardzo sugestywny, nie popadając w podejście akademickie i zachowując w swoich obrazach silne napięcie” - podsumowali.

View the original on RMF24 →

KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.