آیا به لحظه بزرگ اعتصاب نزدیک شده‌ایم؟
مهدی نوذر – آنچه امروز در میان معلمان و پرستاران در حال رخ دادن است، اگرچه در ظاهر مجموعه‌ای از استعفاها و ترک شغل‌هاست، اما به نظر من باید آن را در چارچوبی بزرگتر دید؛ نشانه‌ای از فرسایش توان اقتصادی جمهوری اسلامی و شروع اعتصابات دامنه‌دار .
وقتی معلم یا پرستار با وجود تخصص و اهمیت شغلش به جایی می‌رسد که درآمدش دیگر کفاف زندگی را نمی‌دهد و تصمیم می‌گیرد کارش را ترک کند، مسئله دیگر فقط یک نارضایتی شغلی نیست. این یعنی بخشی از نیروی انسانیِ سیستم دیگر توان ادامه دادن ندارد.
اما سؤال مهمتر اینجاست: اگر این روند از مدرسه و بیمارستان عبور کند و به کارخانه‌ها، صنایع فولاد، پتروشیمی، حمل‌ونقل، بنادر، نیروگاه‌ها و صنعت نفت برسد، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
اینجاست که یک اعتراض صنفی می‌تواند به یک بحران اقتصادی و سیاسی تبدیل شود.
تاریخ معاصر ایران یک نمونه روشن دارد. در سال ۱۳۵۷، اعتراض‌ها به‌تدریج وارد محیط‌های کاری و بخش‌های مختلف اقتصاد شدند. وقتی اعتصاب‌ها به صنایع کلیدی رسیدند و سرانجام صنعت نفت را درگیر کردند، ماجرا دیگر فقط اعتراض خیابانی نبود؛ چرخ اقتصادی کشور نیز با اختلال جدی روبرو شد.
امروز اگر معلم و پرستار به دلیل فشار اقتصادی دست از کار می‌کشند، مسئله فقط خود آنها نیست. این اتفاق می‌تواند نشانه‌ای از بحرانی باشد که اگر به دیگر بخش‌های جامعه و اقتصاد سرایت کند، ابعاد بسیار بزرگتری پیدا خواهد کرد.
و شاید نقطه تعیین‌کننده دقیقا همین‌جا باشد؛ جایی که اعتراض‌های پراکنده صنفی به یکدیگر متصل شوند و بخش‌های مختلف نیروی کار کشور، هر کدام در جایگاه خود، نشان دهند که ادامه این وضعیت برایشان ممکن نیست.
در سال ۵۷، اعتصاب صنعت نفت یکی از نقاط عطف بحران بود.
شاید تاریخ دوباره به ما یادآوری کند که گاهی سرنوشت یک حکومت فقط در خیابان تعیین نمی‌شود؛ بلکه در محل کار، کارخانه، بیمارستان، مدرسه و در نهایت در چرخ‌های اقتصادی کشور رقم می‌خورد.
در پایان خاطرنشان می‌کنم که امروز وظیفه ما مردم ایران است که در کنار معلمان و پرستارانی که برای زندگی و آینده خود ایستاده‌اند بایستیم، از اعتراضات و استعفای آنان حمایت کنیم و به آنان بپیوندیم. گسترش همبستگی میان اقشار مختلف جامعه می‌تواند این اعتراضات را به نیرویی گسترده‌تر تبدیل کند و روند فروپاشی جمهوری اسلامی را شتاب بخشد.
توضیح:
«کیهان لندن» با باور به آزادی بیان بخش «دیدگاه» را برای انتشار نظرات و مطالب علاقمندان، نویسندگان، تحلیلگران و کارشناسان فارسی‌زبان فراهم کرده اما مسئولیت محتوای منتشر شده با نویسنده است.
KioskNews shows a cleaned-up reading view extracted from the publisher’s page — the original always lives on their site, not ours.